Gęsi lecą kluczem w kształcie litery V. Dzięki temu każda kolejna ptak korzysta z prądu powietrza wytworzonego przez poprzednią i całe stado leci dalej, niż poleciałaby każda gęś osobno. Kiedy prowadząca gęś się męczy, przesuwa się na koniec klucza, a jej miejsce zajmuje inna. Te z tyłu gęgają – podobno po to, by dodawać otuchy tym z przodu.
To piękna metafora dobrze działającego zespołu: wspólny kierunek, rotacja przywództwa, wzajemne wsparcie i… docenianie na głos.
Na moich warsztatach o pracy zespołowej często wracamy do pytań: kto w Waszym zespole „leci na przedzie” za długo? Kto potrzebuje, żeby ktoś głośniej „pogęgał”? I co sprawia, że chcecie lecieć razem?